Adým adým hedefe…

Dinlerarasý diyalog adým adým hedefine ulaþýyor. Diyalogcularýn gönlü rahat olsun! Müslümanlarýn, noel ayinlerine katýlmasý, ortak nikah merasimi ve Hýristiyan temsilcilerin Ramazanlarda iftar yemeklerinde beraberce dua etmelerinin ardýndan, þimdi de, ortak cenaze merasimi beraberliði baþladý.

Geçenlerde biliyorsunuz, Patrik Selçuk Erenerol öldü.Topraðý bol olsun. Fakat, cenaze merasimi daha önceki bildiðimiz gayri müslim cenaze merasimlerinden farklý oldu. Cenazeye Hýristiyan ve Müslüman din adamlarý da katýlarak dua ettiler. Þimdi bununla ilgili habere bir göz atalým:

“Patrik Selçuk Erenerol’un cenaze töreni, hem Ortodoks, hem de Ýslam usulüne uygun yapýldý. Bulgar Kilisesi Baþpapazý Kostas’ýn yönettiði ayine ilahiyat mensuplarý da katýlarak dua ettiler. Profesör Zekeriya Beyaz, ‘Selçuk kulun dinine, milletine, vatanýna, bayraðýna baðlý yaþadý. Onu Hazreti Muhammed, Hazreti Ýsa aleyhisselam þefaatine nail eyle yarabbim. Allah rahmet eylesin’ dedi ve Fatiha okudu. Bazý parti yöneticileri bizzat katýlýrken, bazýlarý da çelenk gönderdi. Selçuk Erenerol , Kilisedeki törenden sonra, Papa Eftim II Turgut Erenerol’un mezarýnýn yanýna defnedildi.”
( bkz.23.12.2002 tarihli gazeteler)

Hani derler ya, buyurun cenaze namazýna…Son günlerde olanlar tam buna uygun. Þimdi sormak lazým; merasim niçin sadece Hýristiyan adetlerine göre yapýlmadý da, Ýslam adetleri de karýþtýrýldý. Býrakalým Ýslam açýsýndan doðruluðunu yanlýþlýðýný, Hýristiyanlýk açýsýndan da uygun bir iþ deðil bu. En azýndan, patriðe ve Hýristiyanlýða saygýsýzlýktýr yapýlan. Adam Hýristiyan olduðuna göre, merasimin sadece kendi dinine göre yapýlmasý onun tabii hakký deðil mi?

Bütün bunlar “Dinlerarasý Diyalog” rezaletinin neticesidir. Ben diyaloga karþý deðilim. Fakat, ben diyaloðu onlarýn anladýðý gibi anlamýyorum. Zaten asýrlardýr bunlarla diyaloðumuz vardý. Her mahallede, ayný sokakta bunlarla beraber yaþadýk. Birbirimizin sýkýntýsýna, yardýmýna koþtuk. Aç iseler doyurduk, bakacak kimseleri yoksa, Devlet olarak, millet olarak baktýk bakýþtýrdýk. Fakat günlük yaþayýþla ibadetlerimizi birbirine karýþtýrmadýk. Onlar Kiliselerinde biz camilerimizde, herkes kendi dinine göre ibadetini serbestçe yaptý. Kimse, kimsenin ibadetine, ayinine karýþmadý. Ýþte gerçek diyalog budur, benim anladýðým, dinimizin de emrettiði diyalog budur. Hoþgörü budur.

Peki, diyalogculuðun mimarý olan Vatikan bunu bilmiyor mu? Tabii ki biliyor. Öyleyse maksatlarý ne? Maksatlarý þu: Peygamber efendimizin bildirdiði ve 14 asýrdýr sarsýlmadan devam ettirilen, dinimizin Hýristiyanlýða karþý olan bakýþ açýsýný deðiþtirmek. Müslümanlara, “Hýristiyanlýðý da, Ýslamiyet gibi hak din olarak göstermek. Onlar da Allaha inanýyor biz de Allah’a inanýyoruz, Peygamberlerin farklý olmasý önemli deðil” inancýný yayarak, Müslümanlarýn imanýný sarsmak, dinden çýkartmak. Halbuki Ýslâmiyete göre, bir insan, son peygamber Muhammed aleyhisselama inanmadýkça, O’na tabi olmadýkça, Ýslamiyeti son ve hak din, diðerlerini batýl, geçersiz din kabul etmedikçe Müslüman olamaz.

Eðer Hýristiyanlýk ve diðer dinler, bozulmasaydý, doðru olsaydý, Muhammed aleyhisselamýn gönderilmesi luzumsuz olmaz mýydý? Yine Peygamberimizin bütün ömrü boyunca, insanlarýn kendisine inanmalarý için mücadele etmesi, herkesi müslüman olmaya davet etmesi haþa lüzümsuz muydu?

Yine Muhammed aleyhisselâmýn yolunda olan, Ýslam devletlerinin bütün dünyaya yayýlýp, halký müslüman olmaya davet etmeleri, bunu kabul etmeyenlerle, mücadele etmeleri, bu yolda milyonlarca þehid vermeleri boþ þeyler miydi?

Ýþte bütün mesele burada düðümleniyor. Yavaþ yavaþ sinsice, baþta Peygamber efendimiz olmak üzere, Müslümanlarýn bugüne kadar yaptýklarýnýn yanlýþ ve yersiz olduðu intibaýný hafýzalara hissettirmeden yerleþtirmek.Müslümanlarýn dini yaymak gayretlerini yok etmek. Madem ki diðerleri de doðru, onlar da Cennete gidecek, benim Ýslamiyeti yaymama, insanlarýn Müslüman olmalarý için çalýþmama ne gerek var, düþüncesini yerleþtirmek. Ýslâmiyetin esasý olan, emri marufu, nehyi münkeri yok etmek.