“Akýl Almaz Cinayet”

Bu baþlýk, Milliyet Gazetesi yazarý Sn. Hasan Pulur’a ait. Sayýn Pulur bu yazýsýnda Batý’nýn gerçek yüzünü bir Ýngiliz gazetesinden alýntý yaparak sergiliyor…

Müsaade ederseniz, Batý’nýn bugünkü durumuna girmeden önce, geçmiþ hallerine kýsaca deðinmek istiyorum.Kazanlý Abdürreþid Ýbrahim (Ö.T.1944 Tokyo), Avrupalý’yý bilhassa Ýngilizleri þöyle tanýmlar:

Ýngilizler, maðrur ve kibirlidir. Onlar, kendi þahýslarýný ve vatanlarýný ne kadar saygýya lâyýk görürse, diðer insanlarý ve memleketleri de, o derece aþaðý görürler.

Ýngilizlere göre insanlar üç kýsma ayrýlýr: Birincisi, Ýngilizler olup, Allah’ýn bir ihsan olarak yarattýðý en mükemmel insanlarýn, kendileri olduðunu söylerler. Ýkincisi, beyaz renkli Avrupalý ve Amerikalýlardýr. Bunlarýn da, saygýya lâyýk olabileceklerini kabul ederler. Üçüncü kýsým ise, birinci ve ikinci kýsmýn haricinde kalan insanlardýr. Bunlar, insan ile hayvan arasýnda bir yaratýk türüdür.

Bunlar, saygýya lâyýk olmadýklarý gibi, hürriyyet, baðýmsýzlýk ve vatan bunlar için deðildir. Bunlar, bilhassa Ýngilizler tarafýndan idare edilmek için yaratýlmýþlardýr. Ýngilizler, bu gözle baktýklarý sömürgelerindeki yerli halk ile birlikte yaþamazlar.

20. asrýn baþlarýnda Hindistan’a yapmýþ olduðu seyahati ile meþhur, Fransýz yazar Marcelle Perneau “Hindistan seyahatý notlarý” nda diyor ki:

“Avrupa’da þöhret bulmuþ, hatta bazý üniversitelerce kendisine profesörlük unvaný verilmiþ olan Hindli bir ilim adamýna, Hindistandaki bir Ýngiliz kulübünde buluþmak üzere söz vermiþtim. Hindli gelmiþ, fakat Ýngilizler, þöhretini bile hiçe sayarak onu içeri býrakmamýþlar. Bundan haberdar olunca, ýsrarým üzerine Hindli ile kulüpte görüþebildim.”

Ýngilizler, kendilerinden olmayanlara hayvanlara bile lâyýk olmayan muameleler yapmýþlar hep. Bunun tarihte örnekleri çoktur.En büyük sömürgeleri olup, senelerce vahþice zulüm ettikleri Hindistânýn Amritsar þehrinde 1919 yýlýnda, bir gün âyin sebebi ile toplanan hindûlar, bisikleti ile gezen bir Ýngiliz kadýn misyonerine saygý göstermezler.

Misyoner, Ýngiliz general Dyere þikâyetde bulunur. General derhal askerlerine emir vererek, âyinle meþgûl halkýn üzerine ateþ açtýrýr ve on dakikada yediyüz kiþi ölür. Binden ziyade kiþi de yaralanarak yerlere serilir. General bununla da iktifâ etmeyerek, halký üç gün elleri ve ayaklarý üzerinde hayvan gibi yürütür. Sonra da bunu þöyle izah eder:

“Hindlilerden bir kýsmý tanrýlarý karþýsýnda yüz üstü sürünüyorlar. Bunlara, bir Ýngiliz kadýnýn bir Hindû tanrýsý kadar mukaddes olduðunu ve onun karþýsýnda da hakâret deðil, sürünmeleri icap ettiðini anlatmak istedim”

Diyeceksiniz ki, aradan bu kadar sene geçmiþ. Geçmiþteki bu yanlýþ düþünceler þimdi kalmadý. Ýnsan haklarýna saygý gösteriyorlar artýk…Þimdi bakalým deðiþmiþler mi deðiþmemiþler mi?

Bu sorunun cevabýný Sn. Hasan Pulur Milliyet gazetesindeki “Akýl almaz cinayet” isimli yazýsýnda veriyor:

“Güvenilir bir gazete olan Sunday Times’den, aldýðýmýz bilgiye göre, birkaç yýl önce bazý Batýlý ilâç ve kimyasal madde üretim þirketleri ellerindeki eski ve zararlý maddelerden kurtulmak için yeni bir yöntem kullandýlar. Bunlarý insanî yardým adý altýnda Bosna’ya gönderdiler.

Tüyleriniz ürperdi deðil mi? Ýngiliz gazetesindeki haberin ayrýntýlarýný okuyun da Batý’nýn “Ýnsan Haklarý”na nasýl saygý duyduklarýný görün:

Ýngiltere menþeli zayýflama tabletleri, Amerikan kaynaklý yüzlerce litre gargara yapýmýnda kullanýlan aðýz yýkama sývýsý, Norveç tarafýndan cüzzam hastalýðýna karþý üretilmiþ haplar ve eski Doðu Almanya menþeli, üzerinde kafatasý ve çapraz kemikler iþareti bulunan, ayrýca üzerlerinde “hediye” yazan yüzlerce ton aðýrlýðýnda iþe yaramayan ilâç, týbbî malzeme ve kalýplar þeklindeki zehirli atýklar, savaþ esnasýnda insânî yardým adý altýnda Bosna’ya gönderildi.

Maddelerin bir kýsmý þirketçe, diðer bir kýsmý da Batý Avrupa’daki yardýmsever gruplar tarafýndan gönderildi. Küçük yardým gruplarý Avrupa’dan son 50 yýlýn en kötü savaþ kurbanlarý için hiçbir þey yapmamaktansa, doktorlara numune olarak gönderilen iþe yaramayan veya kullaným süresi bitmiþ olan ilâçlarý toplayarak savaþ kurbanlarýna bir þeyler göndermenin daha iyi olacaðýný düþündüler.

Bazý kiþiler, Batý’nýn vicdansýz ilâç üreticilerinin, Bosna’daki savaþý kendi çýkarlarý uðruna kullanarak ellerindeki ilâç stoklarýný buraya göndermek suretiyle erittiklerini düþünmektedirler.

Komik hibelere örnek olarak, kullaným süreleri çoktan sona ermiþ olan doðum kontrol haplarý ve Norveç tarafýndan üzerinde aðrý kesici Paracetamol yazýsý yazýlmýþ, gerçekte cüzzama karþý kullanýlan haplar, Bosna’ya gönderilen yardýmlarýn gülünç olanlarýndan sadece bazýlarý.”

Þimdi siz karar verin! Batý deðiþmiþ mi deðiþmemiþ mi?!..