Diyaloða Evet, Ýstismara Hayýr!

Hal böyle olunca, Müslümanýn diyaloða, hoþgörüye karþý çýkmasý mümkün deðil. Zaten bu diyalog Ýslam dünyasýnda asýrlardýr, en güzel þekilde yaþanmýþ. Bizzat Peygamber efendimiz Hýristiyanlarla, Yahudilerle diyalog kurmuþ. Onlara iyi davranmýþ, ibadetlerine mani olmadýðý gibi , ibadetlerini rahat yapabilmeleri için kolaylýklar saðlamýþ. Onlarla alýþ veriþ yapmýþ, onlarýn yemeðini yemiþ, elbiselerini kullanmýþ…

Daha sonraki devirlerde de Müslüman ülkelerde, Müslümanlarla, gayri müslimler hep iç içe yaþamýþlar; hatta Müslüman ülkeler gayri müslimlerin sýðýnak yeri olmuþtur. Bütün Avrupa’nýn dýþladýðý, gemilerde ölüme terk edilen Yahudilere sadece Osmanlýnýn sahip çýkýp, onlarý Ýstanbul’a yerleþtirdiði herkes tarafýndan bilinen gerçeklerden sadece biri.

Bütün bilinen bu gerçeklere raðmen, bugün,sanki, farklý din mensubu insanlar arasýndaki diyalog kopmuþ, dinler savaþý yaþanýyormuþ gibi, Vatikan’ýn diyalogla yatýp, diyalogla kalkmasý Müslümanlarý haklý olarak endiþelendirdi. Acaba, altýndan nasýl bir çapanoðlu çýkacak diye merak edildi.

Sonunda bulutlar daðýldý; Vatikan’ýn gerçek niyeti diyalog deðil, bunu istismar ederek, Hýristiyanlýðýn propagadasýný yapmak olduðu ortaya çýktý. Papa 2. Jean Paul, Sen Pietro Kilisesinde, (25.6.2000) düzenlenen ayinde, ‘’Kilise ile diðer dinler arasýndaki diyaloga evet. Ama ayný zamanda tek kurtarýcýnýn Ýsa olduðunu ilan etmek gerekiyor’’ diyerek, gerçek maksadýný açýkca ortaya koydu. Böylece “Din mensuplarý arasýndaki diyaloða evet. Ama, istismara hayýr!” sözümüz bir kere daha haklýlýk kazanmýþ oldu.

Artýk kabak tadý vermeye baþladý bu propagandalar. Basýnýn alay konusu oldu; þov yapmakla suçlandý Vatikan. Kendi din mensuplarý bile rahatsýz oldu; Vatikan’ýn bu istismar kokan, açýklamalarýndan, uydurulan efsanelerden, sýrlardan(!) sýkýlmaya baþladý. Günlerdir beklenen Vatikan’ýn canlý yayýndaki açýklamasýný, yerli – yabancý bütün basýn “sýrlar fos çýktý” yorumu ile verdi. Ýtalyan halkýndan gelen olumsuz tepkileri gören Vatikan geri adým atarak Papa’nýn tam tersine, “Fatima olayýnýn dini bir tarafý yok, mucizevi bir olay deðil” açýklamasý ile halkýn tepkisini azaltmaya çalýþtý.

Zaten tarih boyunca, Vatikan hiçbir zaman tavrýný net bildirmedi. Sözü ile özü bir olmadý. Gerçek niyetleri hep saklý kaldý. Baþarýrlar veya baþaramazlar, ama bu defa gerçek niyetlerinin; dinlerarasý diyalog, hoþgörü adý altýnda, dinleri birleþtirmek, sonra da bütün dünyayý Hýristiyanlaþtýrmak olduðu ortaya çýktý artýk.

Ýþin baþka bir yönü de, bütün bunlarý Vatikan’ýn kendiliðinden yapmadýðýdýr. Arkasýnda, Batý devletlerinin olduðudur. Batý, özellikle Ýngilizler, asýrlardýr Osmanlý ile uðraþtý. Daha o zamanlar Türkleri, elde ettikleri bazý paþalar vasýtasýyla Hýristiyanlaþtýrmak istediler, fakat tutmadý. Tutmayýnca, Osmanlýyý yýktýlar, bu yetmedi, bu defa da Ýslamiyeti hedef aldýlar.

Batýlý ülkeler biliyorlar ki, bugün de, Türkiye, Avrupa için çetin cevizdir. Bunun için Avrupa Birliði, bu halimizle bizi aralarýnda görmek istemiyor. Dýþarýda býrakmaktan da korkuyorlar çünkü o da ayrý bir tehlike onlar için.

Bunun için Hýristiyanlaþtýramadýklarý takdirde ne yapýlacaðýna dair alternatif planlar üretiyorlar: Gerçek Ýslam onlar için her zaman tehlike demektir. Ýslamiyeti yakýndan tanýyan Hýristiyan alemi Müslüman olabilir. Avrupa’nýn dengesi deðiþebilir. Bu tehlikeden ancak, þimdiki Hýristiyanlýk gibi, gerçeði ile ilgisi olmayan, sadece ismi Ýslam olan bir din geliþtirerek kurtulabileceklerine inanýyorlar.

Planlanan bu dinde, Ýslamýn temel inançlarý ile amellerinin esasý olan fýkýh olmayacak; alimler, mezhepler devre dýþý kalacak. Dünya iþleri ile ilgisi kesilecek; haramý, helalý olmayacak, tamamen ruhanî olacak. Kýsacasý, namazsýz, oruçsuz, zekatsýz… felsefi konularla donatýlmýþ bir din olacak.

Bunun için de, dinin muhatabý, tatbikçisi Peygamberimiz, devre dýþý býrakýlacak; hadîs-i þerifler, “uydurma, aslý yok” ithamý ile dinin kaynaðý olarak kullanýlmayacak. Kur’an-ý kerime de tespit edilen esaslar doðrultusunda mana verilecek. Bazý âyetler zamana uymuyor diye devre dýþý býrakýlacak. Böylece, Ýslâmiyet bir hümanizma, bir ahlâk sistemi haline getirilecek. Batý’nýn planý, hesabý bu…